Σκληρές αλήθειες από τη Φωτεινή Παντζιά για τη Λίζα Ιτόγια: «Και τον Αντετοκούνμπο “μαύρο” τον ανέβαζαν, “μαύρο” τον κατέβαζαν…»

Μια ιδιαίτερα συγκινητική ανάρτηση αφιερωμένη στη 16χρονη Λίζα Ιτόγια έκανε η Φωτεινή Παντζιά, με αφορμή τα ρατσιστικά σχόλια που δέχθηκε η νεαρή μπασκετμπολίστρια στα social media.

Η Λίζα Ιτόγια, η οποία έχει γεννηθεί και μεγαλώσει στην Ελλάδα και έχει καταγωγή από τη Νιγηρία, βρίσκεται στο επίκεντρο λόγω των εξαιρετικών εμφανίσεών της με την Εθνική ομάδα στο EuroBasket U16 Β’ Κατηγορίας, που διεξάγεται στα Ιωάννινα. Η Φωτεινή Παντζιά θέλησε να σταθεί όχι μόνο στη δική της περίπτωση, αλλά και στο γεγονός ότι ένα παιδί μόλις 16 ετών αισθάνθηκε την ανάγκη να εξηγήσει δημόσια τι είναι και γιατί δικαιούται να φορά τη φανέλα της Ελλάδας.

Στη συνέχεια, η Φωτεινή Παντζιά έκανε έναν παραλληλισμό με την περίπτωση του Γιάννη Αντετοκούνμπο, όπου αναφέρθηκε στον τρόπο με τον οποίο είχε αντιμετωπιστεί και ο ίδιος πριν γίνει ένας από τους μεγαλύτερους αθλητές στον κόσμο. Για τη Λίζα Ιτόγια υπογράμμισε πως δεν χρειάζεται να απολογηθεί για την καταγωγή ή το χρώμα της.

Φωτεινή Παντζιά για Λίζα Ιτόγια: «Τα έχουμε ξαναζήσει με τον Γιάννη Αντετοκούνμπο»

«Η Λίζα Ιτόγια είναι 16 χρονών. Γεννημένη στην Ελλάδα, από γονείς που ήρθαν από τη Νιγηρία. Παίζει μπάσκετ. Και είναι καλή. Πολύ καλή. Θα μπορούσε και να μην είναι όμως. Και κάπου εδώ είναι όλο το θέμα. Γιατί η Λίζα, στα 16 της, χρειάστηκε να βγει και να εξηγήσει ποια είναι. Να πει ότι εδώ γεννήθηκε, εδώ μεγάλωσε, ότι αυτή είναι η χώρα που αποκαλεί σπίτι της. Να υπερασπιστεί, με έναν τρόπο, το δικαίωμά της να φοράει τη φανέλα της Ελλάδας.

Για ποιο λόγο; Για το χρώμα της. Πού; Στην Ελλάδα του 2026. Και υπάρχουν σχόλια από κάτω. Πολλά. Από ανθρώπους που δεν την ξέρουν. Που δεν ξέρουν πόσο έχει δουλέψει αυτό το παιδί, τι προσπάθεια έχει κάνει, ποια είναι τα όνειρά του. Αν θα γίνει σπουδαία αθλήτρια ή αν δεν θα γίνει. Τα έχουμε ξαναζήσει με τον Γιάννη Αντετοκούνμπο. «Μαύρο» τον ανέβαζαν, «μαύρο» τον κατέβαζαν. Και μετά, όταν έγινε ο Γιάννης που όλος ο πλανήτης έμαθε το όνομά του, έσκυβαν τη μέση για να υποκλιθούν μπροστά του. Μαύρος ήταν και τότε. Μαύρος είναι και τώρα. Και μεταξύ μας, δεν θέλησε ποτέ να είναι κάτι άλλο.

Ούτε η Λίζα θέλει. Είναι Ελληνίδα και Νιγηριανή. Και επέλεξε να παίξει με τα χρώματα της Ελλάδας. Αλλά ξέρετε τι σκέφτομαι περισσότερο; Φανταστείτε τι τραβάνε τα παιδιά που δεν έχουν ένα μεγάλο ταλέντο. Που δεν θα βάλουν 30 πόντους. Που δεν θα γίνουν πρωταθλητές. Που δεν θα γίνουν διάσημα ώστε κάποια στιγμή όλοι αυτοί που τα κοιτούσαν περίεργα να αναγκαστούν να τα χειροκροτήσουν.

Τα παιδιά που είναι απλώς παιδιά. Και γι’ αυτό τελικά χρειάζονται όλες αυτές οι αναρτήσεις. Οι κουβέντες. Οι παρουσίες μας. Οι συνεντεύξεις μας. Ακόμα κι όταν κουραζόμαστε να λέμε τα ίδια και τα ίδια. Γιατί ίσως, πες πες, κάτι αλλάξει. Ίσως ανοίξουν λίγο τα μυαλά των ανθρώπων. Ίσως κάποια στιγμή καταλάβουμε το εντελώς αυτονόητο: Το χρώμα είναι ένα χρώμα. Όπως το ύψος σου. Όπως το χρώμα των ματιών σου.

Δεν το επιλέγεις. Αλλά και να το επέλεγες, μάλλον το ίδιο θα επέλεγες. Γιατί είναι δικό σου. Και δεν υπάρχει απολύτως τίποτα για το οποίο πρέπει να απολογηθείς. Γι’ αυτό μιλήστε. Γράψτε. Εκτεθείτε. Πάρτε θέση. Το έχω ξαναπεί και θα το ξαναπώ: Δεν είναι περισσότεροι οι άλλοι. Περισσότερο θόρυβο κάνουν», έγραψε η Φωτεινή Παντζιά.