«Σήμερα, λένε, είναι η Μέρα της Γυναίκας. Βλακείες. Σα να γιορτάζουμε την επέτειο ενός «είδους» υπό προστασία. Το προσπερνάω, Γιατί αν το πάρω στα σοβαρά μου ρχεται να ξερνάω!

Κάθε μέρα είναι δική της. Κάθε ώρα. Κάθε λεπτό. Κάθε δευτερόλεπτο. Κάθε στιγμή!

Αυτή μας γεννάει. Αυτή μας χαμογελάει. Αυτή μας τρέφει με την πρώτη στραγόνα πρωτείνης. Αυτή ο έρωτάς μας. Αυτή η φροντίδα, η έννοια και η λαχτάρα μας. Αυτή η χημεία μας. Αυτή η χαρά, η λύπη. Αλλά και η εγκατάλειψη, η στέρηση, η ταπείνωση μας. Ολα είναι η Γυναίκα. Τα πάντα!

Η μητέρα μας. Το φλερτ μας. Το κορίτσι μας. Η γυναίκα μας. Η γιαγιά μας. Το είναι μας κατοικημένο από γυναικεία πρόσωπα. Κάθε στιγμή του παρελθόντος, του παρόντος αλλά και του μέλλοντός μας πολλές, μα πάρα πολλές ζωντανές «φωτογραφίες» γυναικείων προσώπων!

Εξηγήσιμη η πονηριά της. Οπως με τα ποτάμια. Οταν φρακάρουν ανακαλύπτουν νέα, υπόγεια, μονοπάτια. Αυτή κα η θωράκισή της. Εμείς τις κάναμε πονηρές. Εμείς, από την καταπίεση που ασκήσαμε πάνω της, τις κάναμε δόλιες και δαιμονικές. Εμείς τα αφεντικά. Εμείς οι δημιουργοί της πονηριάς της!

Εξηγήσιμη και η φλόγα που ανάβουν μέσα μας. Ακατανίκητο το ένστικτο της αναπαραγωγής. Ακατανίκητο το πάθος μιας ένωσης μοναδικής. Ακατανίκητος ο πόθος που μας ολοκληρώνει και μας ενώνει!

Η Γυναίκα η ασφάλεια αλλά και η ανασφάλειά μας. Η Γυναίκα η δύναμη και η αδυναμία μας. Η Γυναίκα η έμπνευση και ο δημιουργικός μας οίστρος. Η Γυναίκα η θαλπωρή μας. Η επιβεβαίωσή μας. Ο θρίαμβος και η πανωλεθρία μας. Η ανάταση και η συντριβή μας!

Η «αρπαγή» της Ωραίας Ελένης η αιτία του μυθικού Τρωικού πολέμου. Η Γυναίκα παρούσα σε κάθε μεγάλη στιγμή της Λογοτεχνίας. Αλλά και του Θεάτρου, του κινηματογράφου, της Γλυπτικής και της Ζωηραφικής!

Η Γυναίκα το συνώνυμο της ομορφιάς. Ο πλήρης ορισμός της κομψότητας και της ευαισθησίας. Η Γυναίκα είναι που ταυτίζεται με το συναίσθημα. Η Γυναίκα με την καρδιά. Αλλά και η Γυναίκα με την Λογική, την σκληρότητα και την επιβίωση!

Ενας ο ρόλος του Ανδρα. Η δουλειά. Πολλοί οι ρόλοι της Γυναίκας. Και η εργασία και το σπίτι και η οικογένεια και η κουζίνα και το κρεβάτι και η οικογενειακή οικονομία και το παιδί!

Γι αυτό είναι αντιφατική. Γι αυτό δεν την καταλαβαίνουμε. Γι αυτό είναι κυκλοθυμική. Γι αυτό είναι «συντηρητική». Γι αυτό δεν είναι, σαν εμάς, «κανονική»!

Η Γυναίκα είναι που προκαλεί. Το δικό της σώμα είναι που ερεθίζει την διασταύρωση για την αναπαραγωγική. Γι αυτό το δικό της προσδόκιμο ζωής, μεγαλύτερο από το δικό μας μιας πιο σύντομης ζωής!

Η Γυναίκα προικίστηκε με όλα τα δώρα της Φύσης. Η απουσία της η κατάρα μας. Ο έρωτάς της η ευλογία μας. Η παρουσία της η ομορφιά της ζωής μας. Μερικές φορές δεν μπορούμε μαζί της. Ομως πάντα χωρίς την Γυναίκα είμαστε ανάπηροι, ανήμποροι και μισοί. Οπως έλεγε και ένας ήρωας ταινίας «Θα σ αγαπώ μέχρι τον θάνατό μου»

Έγραψε στο blog του ο δημοσιογράφος Δημήτρης Δανίκας.

danikas

Δείτε ακόμη: Με αφορμή την Ημέρα της Γυναίκας…Υπάρχουν μισογύνηδες άνδρες;

Δείτε ακόμη: Τι πραγματικά γιορτάζουμε την Ημέρα της Γυναίκας; Διάβασε την ιστορία πίσω από τη διεθνή ημέρα!

Δείτε ακόμη: Ημέρα της Γυναίκας: Ποια είναι τα χαρακτηριστικά των γυναικών του ζωδιακού; Πότε είναι ευτυχισμένες;

loading...